Naoorlogse jaren (1945-1978)

Na de oorlog opende Julien Peere het hotel opnieuw. Nadat in de 2de Wereldoorlog het hoofdkwartier van Antwerp X in de Grand Veneur was ondergebracht verwierf het hotel meer en meer bekendheid. Het gastenaantal schoot de lucht in en er moest continu bijgebouwd worden. Het was een luxueus hotel met een prachtige inrichting. Het werd “het mooiste parkhotel van België” genoemd. En ja, het vijfsterrenhotel had marmeren vloeren, een eikenhouten trap, prachtige kamers met terrassen naar het zuiden gericht, een groot salon, bar en vooral het prachtige 2,5 ha grote park met talloze soorten struiken, eenjarige bloemen, tennispleinen, vijvers en een waterval.  Maar de blikvanger was het overdekte buitenterras opgetrokken uit houten takken en een dak van riet en palmtakken dat ’s avonds kleurrijk werd verlicht. Vele prominenten zoals oa: Björn Borg, het Belgisch Voetbalelftal, Antwerps burgemeester Kamiel Huysmans, Kardinaaal Van Roey en zelfs Koningin Elisabeth tekenden in de loop van de geschiedenis het guldenboek, of chiquer gezegd: Livre d’or.  Het boek had een centrale plaats in de inkomhal waar het in een mooi afgewerkt nis stond.  Naar dit guldenboek, en het waren er waarschijnlijk meer, wordt er tot op de dag van vandaag naarstig gezocht. Het was zelfs zo dat op geregelde tijdstippen, via luidsprekers op het dak jachthoorngeluiden te horen waren. Peere’s hotel zat vol creatieve ideeën …. Er werd ook een herdenkingsteen vanwege de stad Antwerpen geschonken aan de Grand Veneur. Vanaf 1952 kreeg hij Julien Peere er ook nog eens het ambt van burgemeester van Keerbergen bij, wat hij 3 ambtstermijnen zou behouden.  Peere en zijn vrouw hadden in het bijzonder een voorliefde voor kinderen. Jaarlijks kregen alle kinderen die hun plechtige communie deden een uitnodiging in de bus van het koppel Peere-Vanneuville om het op de Grand Veneur te komen vieren. De kinderen kregen chocolademelk en koffiekoeken en een poppenkasttheater kwam er optreden. Wellicht een van de hoogtepunten in de naoorlogse geschiedenis van het hotel was het verblijf van de Mwami van Rwanda. Hij verbleef samen met zijn vrouw vanaf augustus 1955 in de Grand Veneur en werd later ook ereburger van Keerbergen. Lt.-Kol. Sussman, die in de 2de Wereldoorlog de operatie Antwerp X mee coördineerde, kwam na de oorlog geregeld terug naar de Grand Veneur om de operatie te herdenken. Hij werd op 8 oktober 1984 ereburger van Keerbergen. Het hotel bleef succesvol maar rond 1966 besliste Peere het hotel te verkopen. Hij verkocht het hotel aan de baronnen Bernard en Jean-Henri de Marcken de Mercken, die rond diezelfde periode ook de gronden van het vliegveld van Keerbergen hadden gekocht om een groot uitgestrekt meer van te maken. Peere’s 2de vrouw overleed kort na de verkoop op 17 mei 1966 waarna hij met zijn 3de vrouw Ludovica Ceulemans huwde. Peere overleed zelf op 19 november 1982. Na de verkoop van het hotel aan de baronnen de Marcken de Mercken ging het achteruit met het hotel. Ze maakten van de Grand Veneur een rendez-vous hotel en later kwam er ook een casino, dat slechts 1 avond open is geweest omdat het illegaal bleek te zijn. Door financiële problemen werd het hotel in 1978 definitief gesloten.

Naoorlogse Jaren Fotoalbum